In de loop van de eeuwen ontstonden aan de plafonds en wanden van de verlaten mijn kleurrijke druipstenen en rotsformaties.

De naam van de Feengrotten als de kleurrijkste showgrotten ter wereld danken ze aan de uitzonderlijke verscheidenheid aan mineralen in het gesteente. Nadat de mijnbouw was stopgezet, kon de natuur ongestoord een nieuwe ondergrondse wereld creëren. Een reeks chemische processen in het binnenste van de mijn vormt de basis van dit natuurwonder.

Water en zuurstof dringen de mijn binnen en zetten verschillende processen van chemische verwering in gang. Daarbij ontstaat zwavelzuur, dat ijzer, fosfaten en andere mineralen uit het gesteente oplost. Deze opgeloste stoffen verbinden zich vervolgens tot nieuwe mineralen. Zo ontstaat ook het mineraal diadochiet – de belangrijkste bouwsteen van de druipstenen in de Feengrotten. Hieruit vormen zich de talloze stalactieten die vanaf het plafond naar beneden groeien, evenals de stalagmieten die vanaf de bodem omhoog groeien.