Dit station bevindt zich in het buitengedeelte, direct naast de uitgang van het Grottoneum.

Goud en edelstenen fascineren de mens al duizenden jaren. Vanwege hun schoonheid gelden ze tot op de dag van vandaag als symbolen voor rijkdom, macht en aanzien. Wereldwijd gaan zowel professionele goudzoekers als hobby-delvers op zoek naar de schitterende schatten van de aarde.

Ook Thüringen beleefde ooit een eigen goudkoorts. Talrijke goudzoekers kamden de beken en rivieren van het Thüringer Leisteengebergte uit om met goudpan en wasgoot naar het begeerde edelmetaal te zoeken. De oudste gedocumenteerde goudmijn van Thüringen stamt uit het midden van de 14e eeuw. Deze bevond zich in het dorp Reichmannsdorf bij Saalfeld. De hoop op grote vondsten was hoog – maar de opbrengst bleef meestal gering. Slechts weinigen werden echt rijk.

In de 19e eeuw ontwikkelde het goudzoeken zich wereldwijd tot een populaire manier om op legale wijze je geluk te beproeven. Honderdduizenden mensen sloten zich tussen 1861 und 1863 aan bij de goudkoorts in het Nieuw-Zeelandse Otago of volgden vanaf 1896 de beroemde Klondike-goudkoorts in Noord-Amerika.

Gedreven door de hoop op de grote vondst namen ze zwaar lichamelijk werk, extreem weer en vaak slechte levens- en hygiënische omstandigheden op de koop toe. De weg naar rijkdom was smal – en voor de meesten bleef de droom van goud onvervuld.